Eerbetoon NAC-fans voor Seuntjens

Twee keer te laat wakker… maar het mooiste moment kwam na het laatste fluitsignaal

De eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Het Rat Verlegh Stadion weer lekker gevuld, geel-zwart op de tribunes en iedereen klaar voor een mooie avond NAC.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Alleen leek NAC bij de aftrap nog even te denken dat de warming-up bezig was.

BAM.

Nog voordat iedereen goed en wel zijn plek had gevonden, lag de bal er al in. VVV profiteerde optimaal en NAC kon meteen in de achtervolging.

Daarna herpakte NAC zich. Er werd gewerkt, gezocht en geprobeerd. Vanaf de tribunes kwam de steun zoals altijd. Want in Breda kan het slecht gaan, heel slecht gaan en soms zelfs NAC-slecht gaan… maar stil wordt het niet snel.

Na rust dan maar.

Nieuwe helft, nieuwe kansen. Scherp uit de kleedkamer komen en direct laten zien dat er nog wat te halen viel.

BAM.

Nou… dat dus niet.

Opnieuw sloeg VVV razendsnel toe. Twee helften, twee keer vrijwel meteen een tegengoal. Je kunt veel zeggen, maar consequent waren we wel.

NAC probeerde het daarna nog om te draaien, maar liep achter de feiten aan. En zo ging de eerste thuiswedstrijd verloren. Geen punten, geen droomstart en genoeg stof voor de nabeschouwing.

Volgende keer misschien gewoon vijf minuten vóór de officiële aftrap beginnen. Het is maar een idee.

Maar na het laatste fluitsignaal gebeurde iets waardoor die uitslag ineens een stuk minder belangrijk voelde.

Duizenden sterretjes en aanstekers gingen omhoog in het Rat Verlegh Stadion als steunbetuiging aan de familie Seuntjens.

Een indrukwekkende zee van licht.

En alle respect voor onze tegenstander VVV-Venlo. Waar spelers na een wedstrijd normaal richting kleedkamer verdwijnen, bleef de ploeg staan. Spelers en staf namen de tijd en toonden zichtbaar hun respect tijdens dit bijzondere moment.

Dat was klasse.

Even geen NAC tegen VVV. Geen winnaar of verliezer. Geen punten en geen ranglijst.

Gewoon voetbalmensen die samen stilstonden bij iets dat vele malen belangrijker is dan negentig minuten voetbal.

De eerste thuiswedstrijd verloren we.

Maar het beeld dat van deze avond blijft hangen, is niet die uitslag. Het zijn duizenden lichtjes in Breda en een tegenstander die bleef staan.

Namens de Supportersvereniging NAC wensen we de familie Seuntjens heel veel kracht en sterkte.

Soms is voetbal maar bijzaak.
Dit was zo’n avond.